شعرهایی که به دلم نشسته اند
بعد از این غربت و جداییها بعد از این سالهای خیس نمور ما به هم میرسیم و اسرافیل در همان لحظه میدمد در صور عطیه مشاهری فرد حس شاعر رو میفهمم. شاید بگی توش امیده اما من میگم این ته ناامیدیه.
برچسب:
نویسنده: میلاد صالحپور